Ga meteen naar de inhoud
toegevoegd aan favorieten
verwijderd uit favorieten
Helaas is er een probleem opgetreden. Probeer het opnieuw.
Uw account wordt aangemaakt
Je account is succesvol aangemaakt en je bent nu ingelogd
U bent uitgelogd

Meester van het onzichtbare

Hij houdt van dieren en van de natuur, hij schildert graag en speelt viool. Lange tijd wist Johannes Stötter niet hoe hij zijn talenten en passies moest combineren. Klinkt dat herkenbaar voor jou?

Ik ben best nieuwsgierig als ik voor het eerst een video van bodypainter Johannes Stötter bekijk. Maar al snel kan ik mijn ogen nauwelijks geloven. Welke video ik ook bekijk, die met de kameleon, de wolf of de vis: eerst lijken de beelden onbeweeglijk, maar na een paar seconden lossen ze op: in menselijke lichamen die kleurrijk beschilderd zijn. Hoe krijgt Johannes het in zijn werken toch voor elkaar om die overgang van dier naar mens zo perfect te doen lijken?

"Je moet heel goed kijken, dan zie je het bijzondere van mijn kunstwerken", zegt Johannes als we een dag later op weg zijn naar zijn thuis. Het ligt hogerop in het dal Ridnauntal en hij wil er een nieuw idee uitwerken.

Eerst was er muziek

Johannes' eerste passie waren noten en tonen. Lange tijd wist hij niet wat hij ermee wou doen. Volgens mij is de muziek een van de puzzelstukken in zijn leven. Hij groeide op in een muzikaal gezin met drie broers en een zus, en tijdens zijn studie speelde hij viool in een band. Nadat hij zijn diploma had behaald, wou hij toch liever muzikant worden. Of een succesvolle kunstenaar. "Ik wil niet dat de mensen naar mijn werk kijken, knikken en het daarna vergeten", vertelt hij. Maar bekend raken met zijn kunst was niet makkelijk. Tot hij indirect door de muziek een nieuwe kunstvorm ontdekte voor zichzelf. Bij de eerste penseeltrek was het meteen raak.

Naakt canvas

Een cd-hoes betekende een ommekeer in Johannes' kunst. En in zijn leven. Voor een bevriende muziekgroep werkte de toen 22-jarige een idee uit dat al een paar jaar in zijn hoofd zat. Hij maakte een schilderij voor de cd-hoes voor hun album. Hij ging aan de slag met verf en penselen. Maar voor het eerst deed hij één ding anders: hij schilderde niet op canvas, maar op naakte lichamen. De lichamen van de bandleden. Hij beschilderde ze tot ze versmolten met de achtergrond. Het resultaat beviel hem. Dat was het volgende puzzelstuk in zijn leven.

De natuur speelt de hoofdrol

"Vroeger had ik vaak het idee dat lichamen gedeeltelijk verdwijnen in de omgeving. Ik wou ze helemaal doen verdwijnen", zegt hij. Vandaar zijn drang om te experimenteren met camouflage-bodypainting. Op dit moment zit ik midden in het gras voor een bergmeer, op een paar meter afstand van Johannes. Ik kijk naar hem en indirect ook naar het naakte model. Rillend staat ze voor hem. Het is koud. Aan de andere kant van het meer ligt nog sneeuw. De wind blaast door mijn trui en brengt Johannes' haar in de war, ook al draagt hij een witte haarband. Naast hem ligt zijn verf. Zijn kwasten heeft hij geordend in het gras gestoken, want het schilderen moet snel gaan. Hij loopt naar het model toe, trekt enkele penseelstreken over haar borst en doet weer een paar stappen achteruit. Met elke penseeltrek versmelt ze meer met de natuur. Ja, de natuur. Nog een passie van hem, vertelt hij.

Het creatieve proces

Poten, bijzonderheden van de vacht, spierbundels: als kind kende Johannes alle details van dieren. Gewoon. Dieren vond hij altijd al leuk. Wat hij toen nog niet wist, was dat ze een volgend puzzelstuk van zijn leven en werk zouden worden. Bij het bodypainten komt zijn gedetailleerde kennis van de dieren hem goed van pas. "Je moet de anatomie van een dier kennen om het te kunnen schilderen." Maar tussen die kennis en het voltooien van een bodypaint ligt een lange weg.

Het oeuvre

Het model staat roerloos, al blijft ze zachtjes rillen. Met zijn vingers onder de verf reikt Johannes naar de camera. Het moet snel gaan, want binnen een paar minuten trekt er weer een wolk over en verandert de reflectie van het water. Dan hoor ik een zachte "klik".

Het model is één geworden met het adembenemende panorama. Johannes heeft gelijk: om het bijzondere te zien, moet je heel goed kijken. "Mijn huidige beroep combineert alles wat ik wou in het leven," zegt hij met een tevreden blik. Eerst had hij er geen idee van wat hij moest doen met zijn passies en talenten, nu beseft hij dat de puzzelstukken van zijn leven tot een oeuvre samenvallen. Misschien zal de kleurrijke puzzel net zo perfect in elkaar passen als zijn kunst – waarbij je niet meer kunt zien waar de mens ophoudt en de natuur begint.

   

Tekst: Katja Schroffenegger
Foto's: Manuel Kottersteger en Johannes Stötter/ WB Production
Video: Miramonte Film – Andreas Pichler
Publicatiejaar: 2017 – Was uns bewegt (Wat ons beweegt)

Accommodation image
Finish your booking for
Accommodation name
0  room rooms Not selected Zonder bord Ontbijt Halfpension Vol pension Alles inclusief
Total price: 0 €
(incl. VAT / excl. local tourism tax)