Haft stosinowy

Artystyczne hafty z pawich piór zdobią skórzane elementy strojów ludowych – szelki, pasy, buty.

Sztuka haftu stosinowego (Federkielstickerei) rozpowszechniła się w tyrolskiej i salzburskiej części Alp w XIX w. Dodatki do strojów ludowych i inne skórzane przedmioty, jak choćby końskie uprzęże, nabierają dzięki niemu dużej wartości i stają się w okazałymi symbolami statusu społecznego. Kiedyś tym żmudnym rękodziełem trudnili się jedynie okazyjnie chłopi i rymarze. Dziś jest to oficjalnie zarejestrowany zawód. Nauczanie go trwa pięć lat. W Południowym Tyrolu uprawia go pół tuzina rzemieślników. Głównym ośrodkiem hafciarstwa stosinowego jest dolina Val Sarentino/Sarntal na północ od miasta Bolzano/Bozen. Białe, rurkowate osie piór – stosiny, pochodzą z ogonów samców pawia. Są one rozcinane wzdłuż i częściowo farbowane. Powstałe w ten sposób wąskie, błyszczące stosinowe pasemka służą do haftowania przeważnie czarnych wyrobów skórzanych. Równie popularne jak tradycyjne wzory są haftowane stosiną inicjały, herby i imiona. Obok tradycyjnych elementów strojów ludowych, dużym powodzeniem cieszą się haftowane portfele, breloczki do kluczy i torebki, często opatrywane imionami ich właścicieli.